Drie maanden try-out. Dat gebeurt tegenwoordig voordat een toneelstuk zijn première heeft. Wist ik niet. Lijkt me lastig om met zo’n lange aanloop de spanning en de energie erin te houden. Eigenlijk hebben ze zo wekenlang een repetitie met publiek. Gisteren waren we bij de eerste try-out van ‘Doek!’, van toneelschrijver Maria Goos en gespeeld door Peter Blok en Loes Luca. Het was met recht een soort repetitie. De acteurs waren de tekst nog weleens kwijt. Marijke die op de eerste rij zat, mocht dan souffleren. ‘Marijke’ zei een van de spelers dan, en dan kwam ze meteen met een zin of woord. Een keer waren ze zoveel tekst vergeten dat Marijke het ook niet meer wist. Wie nu denkt dat ik hier een toneelstuk zit af te kraken, heeft het helemaal mis. Ik vond het een prachtig stuk. Het moest op gang komen, dat wel, maar daarna stond het als een huis. Loes Luca was geweldig als oudere actrice die was teruggehaald uit haar Franse jetset wereldje. En ook Peter Blok overtuigde als verlopen acteur waar niemand meer mee wilde spelen. Wat de avond extra bijzonder maakte, is dat man en ik door schrijver Maria Goos, door de uitvoerende producent Marijke (want ze bleek dus niet alleen souffleur te zijn) én door de producent gevraagd werden naar onze mening. ‘Was alles duidelijk?’ ‘Hoe vond je het dat Peter later nog als gynaecoloog opkwam?’ Wij gaven keurig antwoord. Vonden niet alles even duidelijk, maar vonden het bovenal een mooi stuk. En dat is vast nog steeds zo over drie maanden met de première.
