Fiets

Hij is echt prachtig - m’n nieuwe fiets. Die andere, mijn oranje, begon al aardig uit elkaar te vallen. Hij bleek een stuk minder stevig dan ik had verwacht. Eerst viel de standaard eraf, toen het spatbord en als laatste die beschermers aan de zijkant. De fietsverkoper begreep er niets van. ‘Is een hele degelijke fiets, mevrouw.’ Nou - bij mij dus niet. Maar deze gaat vast veel langer mee. Ik heb ook wat minder te sjouwen, nu Tess en Cas zelf fietsen.

Een klein minpuntje, overigens. Toen ik gisteren naar de sportschool moest, durfde ik niet op m’n fiets te gaan. Ik was bang dat tie gestolen zou worden.

Bizons

Wakker worden op een camping na een feestje. En dan met z’n allen ontbijten aan een lange tafel. Dat is zo leuk! Daar word ik echt blij van. Net zoals dat strand van vorige week. En dan zat het weer ook nog ’s enorm mee. Althans, in regio Arnhem. Een half uur verderop spookte het op de weg en was het zwaar weer.

Na het ontbijt vertrokken Ronald en ik weer naar huis - met een kleine omweg langs Oortjeshekke. In hotel Oortjeshekke waren we zevenenhalf jaar geleden ook. Ik was toen hoogzwanger en werd tijdens een wandeling langs de bizonbaai ingesloten door een groepje harige bizons. Echt waar. Die naam is er dus niet voor niks. De bizons zagen we deze zondag niet - maar Oortjeshekke was er nog. Een beetje drukker, dat wel, maar nog steeds met heerlijke koffie en appeltaart.

Strand

Bijzonder toch, hoe een plek soms geweldig kan zijn en op andere momenten vreselijk. Neem het strand. Op een dag met dertig graden vind je mij niet op het strand. Over mensen heen lopen, ongelofelijke hitte, lawaai van radio’s en kinderen. Ik kan weinig situaties bedenken die ik erger vind.

Maar ’s avonds op het strand zitten na een warme dag. Dat is heerlijk. We waren zaterdag op het Katwijkse strand. Toen we net kwamen was het nog iets te druk. Maar al gauw liep het strand leeg en konden we met onze voeten in het zand staren over de zee.